|
Orgelconcert Utrecht - 6 mei 2007 St. Willibrordkerk – Maarschalkerweerd/Verschueren-orgel m.m.v. het St. Willibrordkoor o.l.v. Bernard Rikkert de Koe adres: Minrebroederstraat 21, Utrecht De Sint Willibrorduskerk is op 6 mei het podium voor romaanse kunst waar donker en licht elkaar tegen komen. De oude gregoriaanse hymne “Haec Dies” (Dit is de dag) wordt door het Willibrordkoor gezongen, waarna de organist met de tiende symfonie van C.M. Widor (1844-1937) dit weet uit te beelden in klank. Het koor en het gerestaureerde orgel zullen u inspireren om van schaduw licht te laten klinken. De tiende orgelsymfonie, de ‘Symphonie Romane’ ofwel de paassymfonie, is Widor's laatste orgelsymfonie (alhoewel hij daarna nog wel een werk voor orgel en orkest heeft geschreven). In dit monumentale werk zijn de gregoriaanse gezangen “Haec Dies’ en ‘Victimae Pasquale’ verwerkt. Alle andere muziektheoretische uitleg ten spijt, gaat het uiteindelijk om maar een ding: na het lijden en sterven is Christus voor ons verrezen. Widor had als Katholiek ook grote belangstelling voor de orgelkunst van de Reformatie. Hij had het allergrootste ontzag voor Johan Sebastian Bach. In zijn latere jaren speelde Widor, van 1870 tot 1934 organist van de beroemde Parijse kerk St. Sulpice, naast eigen werken, alleen nog maar werken van Bach. Invloeden uit de Reformatorische orgelkunst en invloeden van Bach zijn in deze laatste orgelsymphonie dan ook goed merkbaar. Op het hoogtepunt van de finale bijvoorbeeld keert het hoofdthema terug in een majesteitelijke koraalzetting. Widor bereikt een prachtige eenheid tussen het (katholieke) gregoriaans en het (reformatorisch) contrapunt en koraal, waarmee in elk geval in muzikaal opzicht de eenheid onder de Christenen al wordt nagestreefd.
|